Początki marynistyki sięgają już czasów średniowiecznych, jednak nie cieszyła się ona wtedy dużą popularnością. Jej rozkwit przypada na wiek XVII i nastąpił w krajach dość silnie związanych z morzem, w których żeglarstwo miało swoją bogatą historię, czyli w Holandii, Anglii, Francji i we Włoszech. Początkowo na obrazach uwieczniano głównie sceny batalistyczne, morskie walki, na których dominował surowy i groźny klimat, eksponujący potęgę morza i żywiołów. Dopiero z biegiem czasu uwagę skupiono na realistycznych krajobrazach i towarzyszącej im naturze.

Obrazy marynistyczne dają niezwykle szerokie spektrum możliwości. Pozwalają zarówno w sposób ekspresyjny na uchwycenie nieokiełznanych morskich żywiołów, sztormów czy nawałnic, jak i ciszy i spokoju, jaka również jest spotykana na morzu. Wiąże się to także z emocjami, jakie wywołują u odbiorców. Falująca woda może wprawić w letarg, wyciszyć, natomiast wzburzone morze często powoduje uczucie trwogi, którą dodatkowo spotęgować może umieszczenie na obrazie ludzi w niebezpiecznych dla życia sytuacjach. Marynistyka sprawia, że dzieła cechuje nie tylko dynamika, ale i delikatność, ekspozycja pięknej natury.

Reprodukcje strukturalne: