„Wieża Babel”, obraz olejny niderlandzkiego malarza Petera Bruegla starszego, jest bez wątpienia jednym ze słynniejszych dzieł tego artysty. Powstał w 1563 roku, zalicza się zatem do malarstwa renesansowego. Bruegel namalował ją w dwóch wersjach. Ta bardziej znana, o wymiarach 114×155 cm, znajduje się w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu, natomiast tak zwana „Mała Wieża Babel” (60×74,5 cm) znajduje się obecnie w Museum Boijmans Van Beuningen.

Oczywistą inspiracją dla Bruegla była biblijna opowieść z Księgi Rodzaju. Wieża Babel stała się wyraźnym symbolem nieumiejętności porozumienia się między ludźmi. Malarz wykorzystał go, ukazując także drobne, choć istotne elementy. Chociażby mieszczącej się po lewej stronie obrazu króla, który pilnuje postępu budowy. Jest to prawdopodobnie Nimrod, babiloński władca. W wersji Bruegla jest on człowiekiem pełnym pychy, któremu każdy przechodzień kłania się w pas. Istotne znaczenie ma także liczba pięter tytułowej wieży. Siódemka jest bowiem symbolem boskiej jedni, doskonałości. W ten sposób niderlandzki malarz sugeruje, iż człowiek nigdy nie doścignie Boga, gdyż jego doskonałość prędzej czy później się rozpadnie.

„Wieża Babel”, pomimo upływu lat, nadal pozostaje jednym z najwspanialszych dzieł religijnych na świecie. Obraz Bruegla nadal zachwyca i skłania do zastanowienia.

Reprodukcja strukturalna obrazu w poniższym linku: