Jedno z najbardziej niezwykłych dzieł, ukazujący moment przed popełnieniem grzechu pierworodnego w zupełnie inny sposób, niż podchodziła do tego większość artystów. Akcentowali oni w szczególności Adama i Ewę, sam owoc oraz oczywiście postać węża. Na tym obrazie zdaje się być zupełnie inaczej. Wszystkie te elementy się pojawiają, jednak to nie one przyciągają uwagę odbiorcy. Skupia się on bowiem na raju ukazanym jako siedlisko najpiękniejszych zwierząt, otoczonych barwną naturą i przebywających w sielskich warunkach, żyjąc w zgodzie z człowiekiem.

Zwiastunem popełnienia przez pierwszą parę ludzką grzechu, jest ukryta za Adamem małpa, spożywająca owoc. W chrześcijańskiej ikonografii to właśnie małpa jest symbolem grzechu pierworodnego.

Jan Brueghl oraz Peter Paul Rubens, stworzyli ten obraz około 1617 roku. Oboje byli doskonałymi malarzami flamandzkimi, zajmującymi się jednak nieco odmiennymi kwestiami. Rubens jako wielbiciel ukazywania ciała ludzkiego w tzw. rubensowskich kształtach, podejmował także tematykę chrześcijańskiej pasji, ekstazy, tematyki mitologicznej. Brueghl skupiał się natomiast na martwej naturze, pejzażach i scenach batalistycznych.

Raj i grzech pierworodny został podzielony przez artystów na dwie części. Postaci Adama i Ewy namalował Rubens. Brueghl natomiast przelał swój talent na szatę roślinną i dopracowane postaci zwierzęce.

Reprodukcja strukturalna dostępna w poniższym linku: